LEDEN LOGIN
LEDEN LOGIN
Enkele gegevens ontbreken of zijn onjuist

Het formulier kan nog niet worden verzonden omdat het nog niet helemaal (correct) is ingevuld.

wachtwoord wijzigen / vergeten?

02
okt

ACM toont de kleren van Mona Keijzer in postfusie

De Autoriteit Consument en Markt (ACM) verbood de overname van Sandd door PostNL na een zorgvuldige economische analyse. Afgelopen donderdag werd het volledige besluit openbaar (ACM, 2019a). Nog geen dag later stond staatssecretaris Mona Keijzer de fusie toch toe (MinEZK, 2019). Precies zoals ze voor de melding al gezegd had te zullen doen (Tweede Kamer, 2018).

De argumenten van Mona Keijzer
Keijzer kan het ACM-oordeel passeren op grond van ‘gewichtige redenen van algemeen belang’. Maar het passeren van de ACM is een historische politieke inmenging in het onafhankelijk mededingingstoezicht. Want het kloeke ACM besluit legt bloot dat de fusie de door de Staatssecretaris aangevoerde algemene belangen alleen maar schaadt.

Wat zijn de gewichtige redenen van algemeen belang die volgens de staatssecretaris zwaarder wegen dan de problemen voor de mededinging? Het samengaan zou de enige manier zijn om de postbezorging “betaalbaar, beschikbaar en betrouwbaar te houden” (FD, 2019). Alleen door concentratie zou “de continuïteit van de kwalitatief hoogwaardige postdienstverlening op langere termijn” te borgen zijn (MinEZK, 2019; p3). Daarnaast zou de fusie tot lagere kosten leiden, en zorgen voor een betere bescherming van werknemers in de markt. PostNL bepleit dit al tijden zo. En ook de Postdialoog sorteerde erop voor. Mona Keijzer trok zich deze argumenten aan. Maar houden ze steek?

Continuïteit postbezorging niet in het geding
Uitgangspunt is dat we een landelijk dekkend regelmatig postsysteem willen, terwijl de vraag naar briefverzending almaar krimpt. Digitale dragers zijn steeds sterkere substituten. Stuurden consumenten tien jaar geleden nog 365 miljoen envelopes tot 20 gram, inmiddels is dat ruim gehalveerd – naar circa 140 miljoen stuks in 2018 (ACM, 2019b). Het zakelijk volume brievenpost is fors groter, maar vergelijkbaar afgenomen: van 5 miljard stuks in 2009 naar 2,2 miljard in 2018. Dat doet de postbedrijven pijn. Hun distributie- en bezorgnetwerken geven hoge vaste kosten, terwijl de opbrengsten uit brieven sterk dalen. Voor consumenten is de postzegel het afgelopen decennium ondertussen twee keer zo duur geworden: van 44 cent in 2009 naar 87 nu. Maar op de zakelijke zendingen concurreren PostNL en Sandd onderling scherp op prijs: die is gemiddeld zo’n 38 cent, en bij Sandd zelfs 20 cent (ACM, 2019b; NRC, 2017).

Voor dat geld moet PostNL 5 dagen per week overal bezorgen en de brievenbussen lichten, ook in de dunbevolkte buitengebieden. Want sinds 2009 heeft het bedrijf de wettelijke taak van de universele postdienstverlening (upd). Hieronder valt ongeveer een kwart van de postmarkt: 600 miljoen brieven in 2017 (SEO, 2019). Maar de upd is prima winstgevend. Jaarlijks legt PostNL verantwoording af over haar plicht. Sinds de 5-daagse bezorging is toegestaan in 2014 is het batig saldo op de upd zo’n 50 miljoen per jaar. In 2017 hield PostNL het rendement op 7 procent: veilig onder het door de overheid toegestane maximum van 10 procent. De ACM stelt namelijk vast dat PostNL een te groot deel van de netwerkkosten aan de upd toerekent. “Dit leidt ertoe dat er virtueel een laag rendement voor de UPD wordt gepresenteerd. Dit kan al snel tot de observatie leiden dat de UPD een bescheiden rendement heeft” (ACM, 2019a; p140-141). En de postzegelprijs had nog hoger mogen zijn. Sandd heeft dan ook steeds gezegd de upd graag over te willen nemen. In feite kreeg PostNL, zo blijkt nu, met de upd jarenlang, en nu nog steeds, een vorm van Staatssteun.

Lees het hele artikel hier

Door Maarten Pieter Schinkel; Sander Onderstad; Bert Tieben en christiaan Behrens

Bron: esb.nu