LEDEN LOGIN
LEDEN LOGIN
Enkele gegevens ontbreken of zijn onjuist

Het formulier kan nog niet worden verzonden omdat het nog niet helemaal (correct) is ingevuld.

wachtwoord wijzigen / vergeten?

09
jul

VGP opiniestuk: Het postmonopolie anno 2020 – en vooral hoe lossen we het probleem op?

Op 25 juni verscheen een artikel in het Financieel Dagblad over de (epische) uitspraak van de rechtbank te Rotterdam waarin het goedkeurend besluit van de staatsecretaris tot het samengaan van PostNL en Sandd werd vernietigd.

De uitspraak dateert van 11 juni en het is opvallend hoe weinig aandacht aan deze uitspraak is besteed in de Nederlandse pers. Het besluit om het samengaan van PostNL en Sandd toe te staan vanwege “gewichtige redenen van maatschappelijk belang (art 47Mw)” was een unicum. De vernietiging van dit besluit is wellicht nog vele malen unieker – en niemand die er aandacht aan besteed.

Ja tot 25 juni dan – als in het FD het bovengenoemde opinieartikel verschijnt van Edith Loozen en Maarten Pieter Schinkel (beiden van de UvA). Dit artikel ondersteunt de conclusie van de rechtbank dat het besluit van de staatssecretaris onvoldoende is onderbouwd – en de schrijvers vragen zich af of defuseren nu aan de orde kan zijn en anders zou wellicht concurrentie nieuw leven in geblazen kunnen worden.

Beide opties zijn echter niet langer realistisch en zijn vooral interessant voor de juridische discussie – maar niet erg praktisch. Laten we in alle eerlijkheid niet vergeten dat de postmarkt in ca 10-12 jaar tijd is gekrompen van meer dan 7 miljard poststukken naar minder dan 3 miljard en de krimp gaat nog wel even door. Voor de goede orde, de Vereniging Grootgebruikers Postdiensten (VGP) is tegen het samengaan van PostNL en Sandd geweest. Maar ondertussen is de fusie een feit en om nu te concluderen dat er kunstmatig opnieuw een tweede nationale postbedrijf moet worden gecreëerd betekent een forse investering in geld en in verkeerde energie.

De VGP ziet anno 2020 veel meer heil in een oer-Hollandse oplossing. Een poldermodel met een tripartiete vertegenwoordiging. Allereerst ‘Het postbedrijf’ met daarnaast de overheid (ACM en ministerie) en tenslotte de gebruikers (VGP). Via een tripartiet controle -en strategisch ontwikkelmodel kan het nadeel van het ontbreken van marktwerking worden gecompenseerd. Als er concurrentie is dan heeft de klant immers iets te kiezen en dus iets te zeggen en te eisen. Nu de overheid de marktwerking heeft beëindigd dient met name het belang van de gebruiker (de klant) te worden gewaarborgd. Dat gaat niet lukken door een nieuw besluit van de minister met een betere uitleg, maar wel door een oplossing met een tripartiet overleg (zeg maar de SER van de postmarkt). Zo kunnen - ondanks een kunstmatig gemaakte monopolie - toch garanties worden geboden voor kwaliteit, strategische ontwikkelingen, juiste arbeidsvoorwaarden en goede maatschappelijke verhoudingen. Dat werkt veel beter dan clausules over een maximaal bedrijfsrendement van een monopolist – rendement is immers het percentage dat de omzet (prijs) hoger is dan de kosten. Over die kosten beslist een monopolist zelf en dus is de gebruiker overgeleverd aan een willekeurige prijsontwikkeling. Via het tripartiete overleg kan hierop controle bestaan en zo worden de belangen van de klanten toch nog gediend.

 

John Kuiper, voorzitter VGP

(Bovenstaand opiniestuk is naar het FD gestuurd)

De Vereniging Grootgebruikers Postdiensten (VGP) is een initiatief van grote verzenders van geadresseerde post op de Nederlandse postmarkt. Sinds 15 augustus 2006 - ten tijde van de maatschappelijke discussie over het einde van het postmonopolie - hebben de inmiddels 26 organisaties de krachten gebundeld. De leden van de VGP zijn, met gezamenlijk ca. 0,6 miljard poststukken per jaar, verantwoordelijk voor 25% van de totale geadresseerde postmarkt in Nederland. Het doel van de VGP is collectieve behartiging van de belangen van groot-zakelijke postverzenders. Daarnaast streeft de VGP naar het delen van kennis tussen de leden op het gebied van post en pakketten. De focus van de VGP richt
zich op fysieke brief- en pakketpost (de zogenoemde brede bezorgmarkt), zonder de ogen te 
sluiten voor innovatieve ontwikkelingen en de effecten daarvan in het fysieke bezorgproces.

Bron: VGP